Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Το δέντρο της ζωής


[ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος]
μόνο κατάγματα
στη ρίζα άνθρωπος
δραπέτες ύφαλοι
της λέξης νύχτα

[οὐ λύπη]
χορταίνοντας χνούδι
φωνηέντων
μελλοθάνατο αέρα
με ίχνη μαρμάρου
στον τράχηλο

[οὐ στεναγμός]
όπως θεριεύει
το κακό θυμάρι στήθος
και η πόλη μυρίζει
ρήγματα φρένων

[ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος]
μέχρι την εχεμύθεια των νερών
ταξιδεύοντας στα βραχώδη της ομορφιάς
με συστατικά
ναυαγίων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: