Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Ολα επιστρέφουν σε μουσική

Όλα επιστρέφουν σε μουσική
οι ζωντανοί
κουβαλούν το μέλλον
στο δρεπάνι της δροσιάς
που αφανίζεται.
Πέρα στα δάση οι συμφωνικές λεβάντες
αναλογίζονται την ημέρα 
σαν τροβαδούροι του κενού.
Κανείς δεν λυπάται
κανείς δεν λυπάται για το βότσαλο
που διασχίζει την αβέβαιη φράση
μιας θάλασσας.
Όχι άλλη ποίηση
δεν χρειάζεται η μήτρα της σάρκας
ούτε γαλάζιο φόντο ανθρώπων
σε καταφύγια τύφλωσης
αναμένοντας εκπνοές θαυμάτων.

Στην κόψη της νυχτερίδας
διάφανος
φρενοβολώ
για τα ρευστά
μίγματα
της νύχτας
καθώς όλα επιστρέφουν
σε μουσική
και ο κόσμος εγκαταλείπεται
στα δαχτυλίδια
του νερού που τρέχει
τρέχει για το πουθενά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: