Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Το μεροκάματο του τρόμου


Υφίσταμαι τους θερισμούς
των λέξεων
ταξινομώ σκοτάδια
σε υπόγεια
πλέκω χαμόγελα
από θραύσματα ερειπίων

Βάρδια κανονική
με ένσημα
και φύλλα ρολογιών
για πληρωμή

Μόνο
καμιά φορά ξεχνιέμαι
και ζωγραφίζω παράθυρα
πάνω στα αινίγματα
φτιάχνω φεγγίτες
έναστρους
που πιπιλίζουν σάρκες
μικρά ακαταπόνητα
ναυάγια
που θάλπουν

κάποια μέρα
θα ζωγραφίσω
κι εμένα
(πρόσωπο, χέρια, ρυάκια,
σπήλαια και σιωπές)
και τότε φοβάμαι
πως θα αρχίσω
να υπάρχω.

1 σχόλιο:

Setty Lepida είπε...

rocket boy !!!! from the depths of the shadow country, ashes to light!!!