Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Πεδίο βολής

Όλα τα φώτα δοσμένα
στο ψύχος
του κεφαλιού
Δες
Ένα δάσος
Καίγεται
Σαν πεδίο βολής
Για ποίηση
Κι ύστερα θα πυροβολήσουμε
Όσους συγκρατούν το σκοτάδι
Στα τζάμια των νοσοκομείων
Στις χειροπέδες των λέξεων
Στο ανάχωμα του χρόνου
Με το φυτίλι στα δόντια
Κι ύστερα αυτή η μνήμη
Δίχως τη βροχή των ονείρων
θα χρεώσει δέρμα
που δεν υπάρχει  
Όλα τα φώτα συλημένα
Σκουριά χαρτιού
Πάνω στο τραπέζι
Φλέβες σκορπιοί
Δαγκώνονται
Μέχρι να ζήσουν

Απόψε
Θα περπατήσω
Μια έρημο
Μια κόλαση
Μια θάλασσα μελάνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: