Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Τυφλωθήτω


Απόψε ξέμεινε μεσίστιο σκοτάδι
στο μπαλκόνι
άλλο σφυρί
δεν έχω να προσμένω.
.
Πλένω, στολίζω τα ωραία καρφιά
του ύπνου
με προσευχές.

Μένει αυτή η στάχτη
στα μπατζάκια
να εργάζεται με πλαστικά
χεράκια αυτοχειρίας
όλη μέρα.

Μυρίζω ναφθαλίνη
συντήρησης.
Κάποιος με κρατάει εν ζωή
ανάμεσα σε κίτρινα κρανία.

Σ’ αυτή τη γεωγραφία των αρθρώσεων  
με κλινικούς σφυγμούς αναπαλαίωσης,
περνιέμαι
για αρχάριος θύτης.

Εξω στο προαύλιο
κάποιος
πετάει πέτρες
τυφλές
στο καλοκαίρι

κι εγώ πλένω στολίζω
το καζάνι μου.  



Δεν υπάρχουν σχόλια: